قفل برنامه مانعی اضافه می‌کند؛ دستگاه آلوده را قابل اعتماد نمی‌سازد.
قفل برنامه می‌تواند جلوی برخی دسترسی‌های سرسری به پیام‌رسان را بگیرد، اما نمی‌تواند یک گوشی اندرویدی آلوده را قابل اعتماد کند. وقتی یک دستگاه مجاز پیامی را رمزگشایی می‌کند، نرم‌افزار مخربی که دسترسی کافی دارد ممکن است رابطِ قابل خواندن را هدف بگیرد یا از حساب فعال استفاده کند.
این راهنما میان سرقت اطلاعات ورود، سوءاستفاده از نشست فعال و ضبط پیام‌های نمایش‌داده‌شده تفاوت می‌گذارد. نشانه‌های آن‌ها ممکن است شبیه هم باشد، اما علت‌ها و راه‌های رفعشان یکسان نیست.
«سرقت نشست» در پیام‌رسان چه معنایی دارد؟
نشست به برنامه اجازه می‌دهد پس از احراز هویت، کاربر را در حالت واردشده نگه دارد. مهاجم ممکن است اطلاعات ورود یا توکن نشست را بدزدد، اما همچنین ممکن است با کنترل از راه دورِ غیرمجاز، از طریق همان برنامهٔ مجاز که کاربر در آن وارد شده است اقدام کند. ضبط صفحه می‌تواند محتوا را افشا کند بی‌آنکه اصلاً نشستی منتقل شود.
مرز رمزگذاری روشن است:
- فرستنده پیامی را برای دستگاه‌های گیرندهٔ مورد نظر رمزگذاری می‌کند.
- سرویس محتوای رمزگذاری‌شده را هدایت می‌کند.
- دستگاه گیرنده آن را رمزگشایی می‌کند.
- برنامه متن خوانا را نمایش می‌دهد.
- حمله به نقطهٔ پایانی، دستگاه یا آن متنِ نمایش‌داده‌شده را هدف می‌گیرد.
این اتفاق لزوماً پروتکل پیام‌رسانی را نمی‌شکند. رمزگذاری سرتاسری همچنان در برابر واسطه‌ها ارزشمند است، اما تضمین نمی‌کند که همهٔ نقاط پایانی امن باشند.
پین برنامه یا بررسی زیست‌سنجی همچنان زمانی مفید است که کسی برای مدتی کوتاه به گوشیِ قفل‌گشایی‌شدهٔ شما دسترسی دارد. اگر هنگامی برنامه را باز کنید که یک نشست غیرمجازِ اشتراک‌گذاری صفحه یا کنترل از راه دور از قبل فعال است، محافظت کمتری ارائه می‌دهد.
دسترسیِ دسترس‌پذیری: قابلیتی مفید با امکان سوءاستفاده
سرویس‌های دسترس‌پذیری به افراد کمک می‌کنند محتوای دستگاه را درک کنند و با آن کار کنند. نباید صرفاً به این دلیل که قابلیت‌های کمکی ارائه می‌دهند، مشکوک تلقی شوند.
مستندات AccessibilityService اندروید قابلیت‌هایی از جمله دریافت محتوای پنجره‌هایی را که در دسترس سرویس قرار گرفته‌اند و، در صورت پیکربندی، تعامل با رابط کاربری توصیف می‌کند. یک سرویس مخرب با دسترسیِ اعطاشدهٔ کافی ممکن است از این قابلیت‌ها سوءاستفاده کند. این به معنای آن نیست که هر سرویس دسترس‌پذیری می‌تواند هر صفحه یا هر اطلاعات محرمانه‌ای را بخواند.
خودِ سرویس، هدف و منبع آن را بررسی کنید. ابزار ناآشنایی که دسترسیِ گستردهٔ دسترس‌پذیری می‌خواهد، نیازمند بررسی دقیق است؛ یک صفحه‌خوان مورد اعتماد ممکن است واقعاً به آن نیاز داشته باشد. ابزارهای کمکی ضروری را بی‌تمایز غیرفعال نکنید.
ضبط صفحه، اعلان‌ها و کنترل از راه دور مسیرهای جداگانه‌اند
یک ابزار اشتراک‌گذاری صفحه ممکن است گفت‌وگویی باز را آشکار کند. دسترسی به اعلان‌ها ممکن است پیش‌نمایش‌ها را بدون باز شدن گفت‌وگو آشکار کند. کنترل از راه دور ممکن است علاوه بر مشاهده، انجام اقدام را نیز ممکن کند. هر مسیر دسترسی باید جداگانه بررسی شود.
| مسیر دسترسی | آنچه ممکن است افشا شود یا مورد سوءاستفاده قرار گیرد | پاسخ مرتبط |
|---|---|---|
| سوءاستفاده از دسترس‌پذیری | اطلاعات رابط و اقداماتی که در دسترس سرویس قرار می‌گیرند | دسترسی سرویس‌های غیرقابل اعتماد را بررسی و لغو کنید |
| ضبط یا اشتراک‌گذاری صفحه | محتوایی که هنگام ضبط نمایش داده می‌شود | نشست را پایان دهید و برنامهٔ ضبط را بررسی کنید |
| کنترل از راه دور | محتوا و اقداماتی که از طریق دستگاه فعال در دسترس‌اند | دسترسی از راه دور را متوقف کنید؛ حساب‌ها را از دستگاهی مورد اعتماد ایمن کنید |
| دسترسی به اعلان‌ها | نام فرستندگان و پیش‌نمایش پیام‌هایی که در دسترس شنوندهٔ اعلان قرار می‌گیرند | شنونده‌های اعلان را بررسی و پیش‌نمایش‌های حساس را پنهان کنید |
| دسترسی فیزیکی | گفت‌وگوهای باز، رسانه‌ها و تنظیمات | دستگاه را قفل کنید؛ از قفل برنامه به‌عنوان مانعی اضافی استفاده کنید |
| اطلاعات ورود یا توکن‌های سرقت‌شده | دسترسی‌ای که آن اطلاعات ورود یا نشست اجازه می‌دهد | از ابزارهای بازیابی و لغو نشستِ همان سرویس استفاده کنید |
برنامه‌ها ممکن است در صفحه‌های حساس از محافظت‌های نمایشی اندروید استفاده کنند، اما این‌ها ابزارهای همه‌منظورهٔ مقابله با جاسوس‌افزار نیستند. برای تفاوت میان جلوگیری از ثبت تصویر و تشخیص آن، راهنمای حریم خصوصی اسکرین‌شات را ببینید.
نشانه‌های هشدار که ارزش بررسی دارند
پیام‌های خروجی یا تغییرات حسابِ غیرمنتظره نیازمند بررسی‌اند. یک برنامهٔ پشتیبانی از راه دورِ ناآشنا، نشانگر اشتراک‌گذاری صفحه‌ای که انتظارش را نداشتید، یا مجوزهایی که نمی‌شناسید نیز همین‌طور.
رسیدهای خوانده‌شدنِ غیرمنتظره، مصرف زیاد باتری یا یک اعلان غیرعادی، آلوده‌شدن دستگاه را ثابت نمی‌کنند. توضیح‌های معمول، از جمله دستگاه متصل دیگری را بررسی کنید. از نصب «پاک‌کننده» یا «شناسای جاسوس‌افزار» ناشناسی که یک هشدار بازشو تبلیغ می‌کند خودداری کنید؛ ممکن است مشکل تازه‌ای ایجاد کند.
بررسی عملی امنیت اندروید
۱. به‌روزرسانی‌ها و منابع نصب را بررسی کنید
به‌روزرسانی‌های موجودِ اندروید، سازنده و برنامه‌ها را نصب کنید. اگر گوشی دیگر اصلاحیه‌های امنیتی دریافت نمی‌کند، سیاست پشتیبانی سازندهٔ دستگاه را بررسی کنید. به‌روزرسانی‌ها آسیب‌پذیری در برابر نقص‌های شناخته‌شده را کاهش می‌دهند؛ جلوی هر درخواست فریبکارانهٔ مجوز را نمی‌گیرند.
کانال‌های توزیعی را ترجیح دهید که می‌توانید اصالتشان را تأیید کنید. پیش از نصب، هویت توسعه‌دهنده و برنامه را بررسی کنید. صرفاً چون یک فایل APK غیرمنتظره از طریق گفت‌وگویی رمزگذاری‌شده رسیده است، آن را نصب نکنید.
۲. دسترسی‌های ویژه را بررسی کنید
عنوان‌ها و محل منوهای اندروید بسته به دستگاه متفاوت‌اند. این موارد را بررسی کنید:
- سرویس‌های دسترس‌پذیریِ فعال؛
- دسترسی به اعلان‌ها؛
- برنامه‌های مدیر دستگاه یا مدیریت دستگاه؛
- مجوز نمایش روی برنامه‌های دیگر؛
- نشست‌های فعالِ ارسال تصویر و اشتراک‌گذاری صفحه؛
- مجوز نصب برنامه‌های ناشناس؛
- پیکربندی‌های VPN و ابزارهای پشتیبانی از راه دور.
دربارهٔ هر مورد بپرسید: آیا خودم آن را فعال کرده‌ام، آیا برنامه را می‌شناسم، و آیا این دسترسی برای کارکرد واقعی آن لازم است؟ یک گوشی کاریِ مدیریت‌شده ممکن است کنترل‌های سازمانی مشروعی داشته باشد؛ پیش از حذف آن‌ها با مدیر دستگاه هماهنگ کنید.
۳. از صفحهٔ قفل و دستگاه‌های متصل محافظت کنید
از رمز عبور مناسب برای دستگاه و فاصلهٔ زمانی کوتاه برای قفل خودکار استفاده کنید. محتوای حساس اعلان‌ها را پنهان کنید. در صورت وجود، قفل برنامهٔ پیام‌رسان را فعال نگه دارید و نشست‌های متصل را از طریق ابزارهای خود پیام‌رسان بررسی کنید.
تغییر گذرواژه لزوماً همهٔ نشست‌های موجود را لغو نمی‌کند. روند بازیابیِ مستندشدهٔ سرویس را دنبال کنید و ببینید کدام دستگاه‌ها همچنان متصل‌اند.
۴. هویت مخاطبان را با هدف درست تأیید کنید
هرگاه لازم بود، به‌ویژه پس از تغییر غیرمنتظرهٔ کلید، شماره‌های ایمنی یا اثر انگشت‌ها را از مسیری مورد اعتماد مقایسه کنید. تأیید هویت به بررسی کلیدِ طرف مقابل کمک می‌کند. بدافزار را تشخیص نمی‌دهد، نشست سرقت‌شده را حذف نمی‌کند و گوشیِ ازپیش‌آلوده را امن نمی‌سازد.
اگر احتمال دسترسی غیرمجاز زیاد است چه کنید؟
برای بازیابی حساس از دستگاه مورد اعتماد دیگری استفاده کنید. از وارد کردن گذرواژه‌های جدید یا اطلاعات محرمانهٔ بازیابی در گوشی مشکوک خودداری کنید. حساب‌های مهم را بررسی کنید، در صورت پشتیبانی نشست‌ها را لغو کنید و اگر ممکن است پیام‌هایی به نام شما ارسال شده باشد، به مخاطبان هشدار دهید.
اگر بی‌خطر است، اشتراک‌گذاری فعال صفحه یا کنترل از راه دور را پایان دهید و استفاده از برنامه‌های حساس را در آن دستگاه متوقف کنید. پیش از تغییراتی که ممکن است شواهد مفید را از بین ببرند، جزئیات مرتبط مانند نام برنامه‌ها، مجوزهای غیرمنتظره و زمان‌ها را حفظ کنید.
اگر احتمال دارد نظارت به خشونت خانگی یا خطر دیگری برای امنیت شخصی مرتبط باشد، قطع دسترسی یا رویارویی با آن فرد ممکن است او را آگاه کند. پیش از ایجاد تغییر در گوشی مشکوک، از یک دستگاه امن کمک تخصصی بگیرید. امن‌ترین ترتیب اقدام‌ها به شرایط بستگی دارد.
بازنشانی کارخانه می‌تواند بسیاری از برنامه‌های ناخواستهٔ معمول را حذف کند، اما اختلال‌آفرین است و تضمینی همگانی نیست. ابتدا حفظ شواهد، بازیابی حساب‌ها و نصب دوباره از منابع مورد اعتماد را در نظر بگیرید. وقتی علت ناشناخته است، از بازگرداندن خودکار همهٔ برنامه‌های قدیمی خودداری کنید.
این موضوع برای Livara چه معنایی دارد؟
Livara نمی‌تواند وعده دهد محتوایی که روی یک نقطهٔ پایانیِ تحت کنترل مهاجم نمایش داده می‌شود، خصوصی می‌ماند. مستندات امنیتی و مدل تهدید آن، مرزهای مورد نظرِ ارائه‌دهنده را توضیح می‌دهند؛ مدرکی نیستند که یک دستگاه اندرویدی مشخص از جاسوس‌افزار پاک است.
هر بخش محصول را جداگانه ارزیابی کنید. رمزگذاریِ یک گفت‌وگوی خصوصی به معنای تضمین‌های یکسان برای کانال‌های عمومی، نسخه‌های پشتیبان یا همهٔ حالت‌های تماس نیست. این مقاله ادعای ممیزی مستقل یا آزمون مقاومت Livara در برابر بدافزار ندارد.
پرسش‌های متداول
آیا قفل برنامه بی‌فایده است؟
خیر. مانعی اضافی و مفید در برابر برخی دسترسی‌های فیزیکی است. جایگزین امنیت دستگاه و مدیریت دقیق مجوزها نیست.
آیا اسکرین‌شات رمزگذاری را می‌شکند؟
خیر. محتوا را پس از آنکه دستگاه رمزگشایی و نمایش داده است کپی می‌کند. این افشای اطلاعات در نقطهٔ پایانی است، نه مدرکی بر شکست الگوریتم رمزگذاری.
آیا باید فرض کنم همهٔ پیام‌های قدیمی کپی شده‌اند؟
نه به‌طور خودکار. آنچه در دسترس بوده به مجوزها، وضعیت برنامه و مدت دسترسی بستگی دارد. اطلاعاتی را که احتمال افشایشان وجود دارد جدی بگیرید، بی‌آنکه دربارهٔ فایل‌هایی که واقعاً جمع‌آوری شده‌اند قطعیتِ ساختگی ایجاد کنید.
آیا اندروید یک تنظیم دارد که جلوی همهٔ سوءاستفاده‌های نشست را بگیرد؟
هیچ تنظیم واحدی اطلاعات ورودِ سرقت‌شده، دسترسی فریبکارانه از راه دور، برنامه‌های مضر، افشای اعلان‌ها و دسترسی فیزیکی را هم‌زمان پوشش نمی‌دهد. از کنترل‌های لایه‌لایه استفاده کنید و مسیر دسترسیِ مشخص را بررسی کنید.
