بازیابی هویت رمزنگاری‌شده، ورود دوباره به حساب و بازیابی تاریخچه چت سه کار متفاوت‌اند. مطابق مستندات امنیت لیوارا، قالب v7 برای بازیابی هویت رمزنگاری به کار می‌رود؛ خود این قالب، تاریخچه چت را بازیابی نمی‌کند.
همچنین این معماری را نباید «بدون هیچ پشتیبان ابری» توصیف کرد. سند فعلی می‌گوید مواد هویت روی دستگاه رمزنگاری و سپس به‌صورت پشتیبان رمز‌شده بارگذاری می‌شوند. تفاوت مهم، میان ذخیره کلید خوانا در سرور و ذخیره نسخه رمز‌شده‌ای است که برای باز کردن آن به کلید بازیابی نیاز است.
سه در که کلید یکسانی ندارند
| عملیات | هدف | چرا کافی نیست؟ |
|---|---|---|
| ورود به حساب | اثبات حق دسترسی به حساب سرویس | لزوماً کلید رمزگشایی پیام‌های قبلی را فراهم نمی‌کند |
| بازیابی هویت | دسترسی دوباره به مواد هویت رمزنگاری | به‌تنهایی وجود یا بازیابی همه پیام‌ها را ثابت نمی‌کند |
| بازیابی تاریخچه | بازگرداندن پیام‌ها و پیوست‌های لازم | علاوه بر کلید، به خود داده‌ها و روش بازیابی پشتیبانی‌شده نیاز دارد |
این تفکیک از یک اشتباه پرهزینه جلوگیری می‌کند: پاک کردن گوشی قدیمی با این تصور که دانستن رمز ورود برای بازگرداندن همه گفتگوها کافی است.
مستندات v7 دقیقاً چه می‌گویند؟
صفحه امنیت لیوارا توضیح می‌دهد که کلیدهای توافق و امضای P-256 و بذر ML-KEM روی دستگاه، زیر یک کلید بازیابی تصادفی ۲۵۶ بیتی رمزنگاری می‌شوند. در توصیف قالب v7، مجموعه الگوریتم‌ها، دوره هویت و نسل نیز احراز اصالت می‌شوند. این توصیف، سند سازنده است و به‌تنهایی ممیزی مستقل پیاده‌سازی محسوب نمی‌شود.
مدل تهدید لیوارا عبارت بازیابی را برای باز کردن پشتیبان کلید ضروری می‌داند. از روی این توضیح نباید الگوریتم دقیق تبدیل عبارت به کلید یا بازسازی مستقیم تمام کلیدها را حدس زد. جزئیات عملی باید با نسخه برنامه و راهنمای همان نسخه تطبیق داده شوند.
چرا یک تابع مشتق‌سازی، عبارت ضعیف را قوی نمی‌کند؟
طول خروجی یک تابع با میزان غیرقابل‌حدس بودن ورودی یکی نیست. RFC 5869 تصریح می‌کند که HKDF آنتروپی موجود را متمرکز می‌کند، اما آن را افزایش نمی‌دهد. بنابراین نمی‌توان ادعا کرد هر عبارت دلخواه با گذر از HKDF خودبه‌خود امنیت کامل ۲۵۶ بیتی پیدا می‌کند.
عبارت تولیدشده در مسیر رسمی برنامه را خودسرانه کوتاه، بازنویسی یا با جمله‌ای قابل حدس جایگزین نکنید. آن را برای هیچ شخص، ربات پشتیبانی یا فرم ناشناسی ارسال نکنید.
پیش از تعویض یا پاک کردن گوشی
۱. در برنامه مطمئن شوید چه چیزی پشتیبان‌گیری شده است: هویت، تاریخچه یا هر دو با روش‌های جداگانه.
۲. عبارت بازیابی را در محلی امن و مستقل از همان گوشی نگه دارید؛ دسترسی دیگران به آن را یک ریسک جدی بدانید.
۳. راهنمای نسخه فعلی را برای بازیابی بخوانید. صرف دیدن پیام «ورود موفق» را نتیجه بازیابی کامل ندانید.
۴. اگر روش آزمایش بازیابی پشتیبانی می‌شود، ابتدا با داده غیرحساس و بدون پاک کردن تنها نسخه موجود امتحان کنید.
۵. پس از انتقال، گفتگوها و فایل‌های مورد نیاز را بررسی کنید؛ سپس درباره کنار گذاشتن دستگاه قدیمی تصمیم بگیرید.
اگر عبارت بازیابی را ندارم چه؟
اگر هنوز دستگاه مجاز در اختیار دارید، فقط مسیرهای رسمی موجود در همان برنامه را بررسی کنید؛ امکان ساخت پشتیبان جدید را نباید بدون مشاهده نسخه فرض کرد. اگر دستگاه و عبارت هر دو از دست رفته‌اند، سند لیوارا بازیابی کلید را وعده نمی‌دهد. هیچ خدمت «رمزگشایی تضمینی» را جایگزین این مرز ندانید.
برنامه انتقال حساب را با سؤال «چه داده‌ای، با کدام کلید و از کدام نسخه پشتیبان برمی‌گردد؟» شروع کنید، نه با فرض اینکه ورود دوباره مساوی بازگشت همه چت‌هاست.
